Sundżata albo Epopeja Mandingu
- krytyka pisma: "Są narody posługujące się pismem dla utrwalenia swojej przeszłości, jednakowoż wynalazek ten zabił u nich pamięć; nie czują już przeszłości, bowiem pismu jest obce ciepło ludzkiego głosu. U nich wszyscy sądzą, że wiedzą, podczas gdy wiedza powinna być tajemnicą. Prorocy nie pisali, a słowo ich było tym bardziej żywe. Marna to wiedza, która leży zastygła w niemych książkach", s. 110
Zulus Czaka
- na świeci rządzi siła, nie słuszność: "(...) zdał sobie sprawę, że na tym świecie człowiekowi pozwala żyć jego siła, a nie to, że ma słuszność. Poważa się, podziwia i uważa za człowieka mądrego i silnego takiego, który umie sprawnie posługiwać się dzidą i kiedy ktoś mu staje na drodze, załatwia sprawę pałką. I Czaka postanowił, że tak będzie odtąd postępował", s. 212
Bibliografia
- Eposy Czarnej Afryki, wybór, wstęp i przypisy Wanda Leopold, przeł. Ewa Fiszer, Zbigniew Stolarek, Warszawa 1977 (Sundżata albo Epopeja Mandingu, Thomas Mofolo, Zulus Czaka)
